Daniël Cohn-Bendit, alias ‘Rooie Danny’, bewees op het congres van de Europese groene partijen van eind maart weer waarom hij de leider van de groene fractie in het EP is: een vurige en charismatische speech waarmee hij de vloer aanveegde met Europese Commissie-voorzitter José Manuel Barroso en iedereen in het halfrond deed rechtveren. Prachtig en bezield!

Cohn-Bendit werd geboren in Frankrijk in 1945 maar liep tijdens zijn tienerjaren school in Duitsland. In 1965 keert hij terug naar Frankrijk om er sociologie te studeren in de universiteit van Nanterre. Hij raakte al snel betrokken bij de studentenonrust in Parijs en groeide al snel uit tot leider en woordvoerder van de beruchte sociale revolte van mei 1968. Die opstand verspreidde zich verder over heel Frankrijk. Universiteiten waren gesloten, er waren gewelddadige confrontaties met de politie en een algemene staking legde heel Frankrijk lam.

Cohn-Bendit werd door de Franse overheid uit Frankrijk verdreven en werd pas terug toegelaten in 1978. Maar hij bleef in Duitsland en werd er lid van de groene partij (Die Grünen) in 1984. Zijn bevlogen en licht anarchistische energie heeft hij intussen omgezet in politieke scherpzinnigheid op Europees niveau. In 1999 werd hij kandidaat voor de Franse groenen, in 2004 een tweede keer voor de Duitse groenen. Hij was kandidaat lijsttrekker voor de Europese Groene Partij die in 2004 in Rome gesticht werd en sinds 2002 is hij co-voorzitter voor de Groenen/EVA fractie in het Europees Parlement.

Daniël heeft er al een mooi politiek parcours op zitten, maar wordt nog het meest geprezen omwille van zijn bevlogenheid. Nooit verlegen om een donderende speech, hetzij in het Frans, Duits, Engels of Italiaans, noch om het tegen schenen schoppen van allerhande machthebbers.

Zelf heeft hij er genoeg van telkens opnieuw herinnerd te worden aan mei ’68: “We need to stop the comparisons with the situation forty years ago. It has gone, finished, is over the hill. It was nice for those who experienced it but it is over now. We have a different world, a different society. 1968 changed the world and now we have to deal with the current world and not look back.”

Vandaag hebben we inderdaad te maken met grensoverschrijdende issues als klimaatsverandering, globalisering en de inperking van burgervrijheden in plaats van met de seksuele vrijheden en sociale moraal van veertig jaar geleden. Maar het politieke vuur waarmee Cohn-Bendit deze uitdagingen aan gaat, brandt nog even sterk als toen. En dit soort van politici heeft Europa volgens mij nodig. Activistische en betrokken politici die de democratie een warm hart toedragen. Overigens een kenmerk van wel meer leden van de groenen. Geen Eurosceptici noch onvoorwaardelijke Europalovers. Wel mensen die met hun beide voeten op de grond een pro-Europese koers varen en kritisch het Europese project bijschaven.

Zoals Cohn-Bendit zelf zegt: “Change happens on two levels. Change is made when there are movements in society. But in the end, change at a real political level must be realized where the decisions are taken, and this is in Parliament. Change without a movement in society is not possible, but change only in society also is not possible. You have to be able to materialize this change through new laws and new decisions of the power structure.”

Daniëls podcasts

Popularity: 11% [?]