
Wangari Maathai (°1940) is een Kenyaanse ecologiste, ook bekend als Tree Mother.
In 2004 kreeg ze als eerste Afrikaanse vrouw de Nobelprijs voor de Vrede. Ze was ook de eerste vrouw in Afrika die een doctoraatstitel kreeg. Maathai studeerde biologie.
Haar strijd begon al vroeg tegen corruptie en mensenrechtenschendingen onder het regime van Arap Moi in Kenya. Vandaag vecht ze vooral voor duurzame ontwikkeling en sociale rechten.
Ze sticht de Green Belt Movement al in 1977, een organisatie die vecht voor vrouwenrechten, goed bestuur en de bescherming van de planeet. De beweging bestaat dertig jaar en plantte intussen meer dan 30 miljoen bomen. Bomen planten is een permanente actie: het kost weinig geld en weinig moeite. Er is niet veel technologie mee gemoeid. Wangari Maathai grijpt de boomplantacties aan om meer te doen in de lokale gemeenschappen. Ze behandelt problemen van slecht bestuur, schending van mensenrechten, conflicten en vrede, duurzaam beheer van grondstoffen. Ze werkt aan bewustwording.
In 2002 wordt ze in het Kenyaans Parlement verkozen en brengt milieuthema’s op de agenda. Haar langetermijnvisie inspireert. “De generatie die het milieu om zeep helpt, is over het algemeen niet de generatie die daarvoor zal opdraaien.”
Wangari Maathai legt voor mij de vinger op de wonde in deze video, als ze uitlegt dat conflicten heel vaak te maken hebben met de verdeling van grondstoffen.
Mathaai is een Afrikaanse vrouw die echt een pionier is en tegen de overheersende stroming en machtige mannenbastions in gaat. De krachtige symboliek en eenvoud van haar acties: bomen planten. Dat is voor mij als groene een onweerstaanbare combinatie.
Popularity: 18% [?]
Het was voor mezelf en velen van jullie heel erg spannend. Uiteindelijk haalde ik de negende Vlaamse zetel op dertien. De tiende was voor Ivo Belet van CD&V, de elfde voor Derk-Jan Eppink (LDD), de twaalfde voor Dirk Sterckx (Open VLD) en de dertiende voor Said Al Khadraoui van SP.A.




