De gevolgen van klimaatverandering zijn veel ernstiger dan tot nu toe gedacht. Dat is de conclusie van een congres met ruim tweeduizend wetenschappers uit tachtig landen dat begin maart in Kopenhagen plaatsvond. Daar vindt in december ook de cruciale klimaatconferentie plaats waar alle landen zullen onderhandelen over een opvolger voor het Kyoto-protocol over het bestrijden van de opwarming van de aarde.Â
En volgens de laatste wetenschappelijke stand van zaken staat het er niet goed voor. De Britse econoom Nicholas Stern, zei dat we de risico’s van klimaatverandering onderschatten. Zo blijkt dat de zeespiegel veel sneller stijgt dan verwacht. Tegen het einde van de eeuw kan dat oplopen tot ruim een meter, terwijl het klimaatpanel van de Verenigde Naties (IPCC) in 2007 nog sprak over een stijging van 18 tot 59 centimeter. Voorts bleek uit een Brits onderzoek dat ook bij een geringe temperatuurstijging van ongeveer 2 graden Celsius (en dat is een optimistisch scenario) 20 tot 40Â procent van de tropische bossen zal sterven. Dat versterkt dan weer het broeikaseffect. Ook bleek dat de meest ernstige gevolgen van klimaatverandering in de arme landen voelbaar zullen zijn.Â
Op het congres bleek dat het meest dramatische scenario dat het IPCC in 2007 schetste, zich op dit moment voltrekt. Er zijn populistische politici die blijven ontkennen en spreken over een ‘klimaathype’ , maar de wetenschap is kristalhelder: er is geen tijd te verliezen. Om te voorkomen dat het wereldwijd gemiddeld meer dan 2 graden Celsius warmer wordt, moet vanaf 2015 de uitstoot van broeikasgassen al een dalentrend vertonen.
 Wereldwijd willen wij groenen de temperatuurstijging beperken tot maximaal 2°C, en tegelijk moeten we ons hele energiesysteem anders gaan organiseren. Het is een geweldige uitdaging, maar het kan. Hoe sneller we eraan beginnen, hoe meer kansen we hebben dat het ook zal lukken. Dit houdt onder meer in dat Europa tegen 2050 de uitstoot van broeikasgassen met ruim 90% moet verminderen. Dat kan door een strategie die systematisch kiest voor energiebesparing, energie-efficiëntie en hernieuwbare energie (de “drie E’s”).
Om dit mogelijk te maken hebben we nood aan een Europese Gemeenschap voor Hernieuwbare Energie (ERENE), het groene alternatief voor Euratom. De emissiehandel moet op duurzame basis gaan werken: CO2 moet eindelijk een prijs hebben, en CO2-rechten mogen niet gratis toegekend worden. Ten laatste tegen 2050 – en nog liever tegen 2040 – moet Europa omschakelen op 100% hernieuwbare energie. Klimaatbescherming en bescherming van de biodiversiteit moeten nauw met elkaar verbonden worden. Nucleaire energie vormt geen bijdrage aan klimaatbescherming, maar is integendeel een technologie met een hoog risico. Een nieuwe en consequente ecologische energiepolitiek zorgt ook voor meer internationale veiligheid, door de verminderde afhankelijkheid van eindige fossiele grondstoffen en door de uitbouw van een ecologische economie.

Artikelen:
Een beknopte beschrijving van het initiatief Europese Gemeenschapvoor Hernieuwbare Energie (ERENE) :
ERENE -Executive SummaryÂ
Opiniestuk Bart Staes over duurzame energie (maart 2009)
Nieuwe energie voor Europa en Vlaanderen
Popularity: 8% [?]
Het was voor mezelf en velen van jullie heel erg spannend. Uiteindelijk haalde ik de negende Vlaamse zetel op dertien. De tiende was voor Ivo Belet van CD&V, de elfde voor Derk-Jan Eppink (LDD), de twaalfde voor Dirk Sterckx (Open VLD) en de dertiende voor Said Al Khadraoui van SP.A.



