Het klimaatpact maakt de bestaande afspraak dat EU-landen in 2015 minstens 0,7% van hun BNP besteden aan officiële ontwikkelingssamenwerking bindend. Klimaatsteun aan ontwikkelingslanden komt daar bovenop. Een vooruitstrevend Europees beleid voor klimaat en ontwikkeling steunt onder meer op de volgende principes:

* De EU moet ijveren voor nieuwe budgetten voor adaptatie en koolstofarme ontwikkeling in het Zuiden. Dat moet bovenop het huidige budget ontwikkelingssamenwerking komen. Middelen kunnen komen uit een deel van de opbrengst van de veiling van 100% emissierechten. De 2% afhouding op de CDM-emissiehandel voor het VN-Adaptatiefonds kan uitgebreid worden naar de hele emissiehandel.

* De doelstelling van 20% emissiereductie moet worden verscherpt naar 30% tegen 2020.

* Afbouw kernenergie en geen bouw nieuwe steenkoolcentrales.

* Er moet een herziening komen van de CDM-voorwaarden die leiden tot echte CO2-reductie en ontwikkeling. Zo mogen CCS, kernenergie en grote damprojecten niet in aanmerking komen voor CDM-emissiekredieten.

* De EU moet ijveren voor een wereldwijd behoud van de bossen. Tijdens de klimaattop van Bali in 2007 werd beslist dat er na 2012 een internationale compensatieregeling moet komen. Bij het uitwerken van die regeling moeten de rechten van de inheemse volkeren worden erkend en moet de financiering als gevolg van die regeling ten goede komen aan de ontwikkeling van de lokale gemeenschappen.

* De EU moet werk maken van een duurzame regionale ontwikkeling, met behoud van bos, duurzame voedselproductie en lokale consumptie in Noord en Zuid.

* De Europese ontwikkelingssamenwerking moet rekening houden met de gevolgen van klimaatverandering. Projecten moeten rekening houden met aanpassing aan klimaatverandering en gebaseerd zijn op het gebruik van hernieuwbare energie.

* Er moet meer, en vooral betere ontwikkelingshulp komen. Als principes voor de Europese ontwikkelingssamenwerking gelden:

- Europese ontwikkelingshulp moet transparanter worden.

- De EU en de Europese lidstaten moeten hun beloften voor meer ontwikkelingshulp inlossen. De 0,7% moet behaald worden tegen 2015 of vroeger. Het moet gaan over echte hulp. De helft moet bestemd zijn voor Sub-Sahara-Afrika. Het groeipad naar de 0,7% moet wettelijk worden vastgelegd.

- Het Europese budget voor ontwikkelingssamenwerking moet stijgen en moet gericht zijn op armoedevermindering, mensenrechten en duurzame ontwikkeling, en dat tijdens de komende onderhandelingen rond de financiële perspectieven.

- Hulp moet voorspelbaar zijn voor meerdere jaren en gebaseerd op klare transparante criteria.

- De EU moet zich prioritair richten op essentiële doelen en doelgroepen voor het bereiken van de Millenniumdoelstellingen.

- Om armoede uit te bannen en duurzame ontwikkeling te realiseren, moet werk gemaakt worden van gelijkheid tussen mannen en vrouwen.

- Het is belangrijk dat echt democratisch eigenaarschap (’ownership’) wordt gerespecteerd. Partnerlanden en hun burgers moeten zelf het ontwikkelingsproces kunnen sturen. Alle hulp moet ontbonden hulp zijn, ook voedselhulp en technische assistentie.

- De lidstaten en de Unie moeten verplicht worden tot een nauwere donorcoördinatie en een betere taakverdeling.

* De organisatie van het Europees ontwikkelingsbeleid zou verder moeten verbeterd worden. Doel moet zijn dat het beleid transparanter en efficiënter wordt, en dat de dialoog tussen de Europese instellingen en de civiele samenleving verbeterd wordt. Concreet vragen we onder meer de volgende dingen:

- De Belgische standpunten die Europees worden ingenomen moeten steeds publiek zijn.

- De commissie Ontwikkelingssamenwerking van het EP zou de volledige democratische controle moeten krijgen over alle EU-hulp.

- Het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) zou moeten gebudgetteerd worden, en dus opgenomen in de reguliere EU-begroting, zodat de democratische controle door het EP mogelijk wordt.

- De paritaire parlementaire assemblee voor de ACP- en EU-landen zou moeten versterkt worden.

* In de veranderde institutionele context (meer lidstaten dan bij vorige verkiezingen, waarschijnlijk een ander verdragskader) kan ook de plaats van ontwikkelingssamenwerking veranderen. Het is belangrijk dat de eigen waarde van ontwikkelingssamenwerking en humanitaire hulp verzekerd zijn, en niet ondergeschikt worden gemaakt aan het buitenlands en veiligheidsbeleid. Daartoe zijn onder meer de volgende instrumenten belangrijk:

- Er is nood aan een Commissaris voor Ontwikkelingssamenwerking en Humanitaire Hulp die verantwoordelijk is voor de ontwikkelingsagenda en ook een mandaat heeft naar alle ontwikkelingslanden, en ook een volledige stem heeft in de nieuwe Commissie.

- Die commissaris zou verantwoordelijk moeten worden voor de hele programmeringscyclus.

- Er zou één dienst voor de uitvoering van ontwikkelingssamenwerking moeten komen, verantwoordelijk voor beleidsontwikkeling, -advisering, -management, en dat voor alle ontwikkelingslanden.

- Het personeel van de EU-delegaties die instaan voor de uitvoering van de hulp ter plaatse, moet deel zijn van deze ene dienst.

- De commissaris moet verantwoording afleggen aan de commissie Ontwikkelingssamenwerking van het EP.

- Humanitaire hulp moet onder de opdracht van de commissaris Ontwikkelingssamenwerking vallen.

* De EU onderwerpt zichzelf aan een duurzame coherentietoets. Haar inzet voor mondiale armoedebestrijding en duurzame ontwikkeling mag niet wordt tegengewerkt door besluiten op het gebied van bijvoorbeeld handel en landbouw.

* Ontwikkelingslanden met goed bestuur krijgen meer vrijheid bij de besteding van hulpgelden. Deze meerjarige begrotingssteun wordt regelmatig getoetst, onder meer aan de vooruitgang bij het bereiken van de Millenniumdoelen en de mate waarin het maatschappelijk middenveld ter plekke wordt betrokken bij de besteding. Gerichte steun blijft nodig voor organisaties die opkomen voor mensenrechten en milieu.

* De EU maakt zich sterk voor een internationale strategie om geldstromen die voortkomen uit grootschalige corruptie te onderscheppen en de betrokkenen te vervolgen, ook buiten hun eigen land.

* De EU stelt meer geld beschikbaar voor de wereldwijde aanpak van infectieziekten zoals hiv/aids en zet zich in voor versoepeling van octrooien op medicijnen ten behoeve van ontwikkelingslanden. Europese politici stellen veilig vrijen, zelfbeschikkingsrecht van vrouwen en schone naalden aan de orde in landen waar op seks en drugsgebruik een taboe ligt.

* Met het oog op mondiale bestaanszekerheid steunt de EU publieke en private initiatieven voor de invoering van sociale verzekeringen in ontwikkelingslanden.

Popularity: 10% [?]