Bart Staes hekelt gebrek aan Actie

‘Hoog tijd om viskartel
aan te pakken’
Groen!-Europarlementslid Bart Staes luidt de alarmbel
over de Vlaamse visserij. ‘Een klein kartel van reders,
dat alle macht naar zich toe trekt en zich daarbij bedient
van overheidsgeld, dreigt de sector de doodsteek te
geven.’ De Europese Commissie voert een onderzoek
naar concurrentievervalsing.
DOOR INGRID VAN DAELE

lees het hele artikel – klik hier om de pdf te openen
Rot in de kern
De puinhoop van Ruslands nucleaire kerkhoven
Het nucleair oudroest van de voormalige Sovjet-Unie is al langer een probleem, en zelfs een begin van een oplossing is nog altijd niet in zicht. In de haven van Moermansk, aan de Barentszzee, waar de grootste van de vier Russische vloten haar thuisbasis heeft, liggen de duikboten en schepen nog steeds te vergaan. Het beton, waarin tonnen nucleair materiaal zit, verbrokkelt door het harde vriesweer. Ex-marinekapitein en milieuactivist Aleksandr Nikitin blijft zich verzetten tegen het immobilisme en de ongelooflijke laksheid van de Russische overheid: ,,Als de mensen echt konden zien hoe het er hier toegaat, ze zouden zich een ongeluk schrikken.”
Aleksandr Nikitin, voormalig kapitein bij de Russische Noordelijke Vloot, is in een bijzonder slecht humeur op het moment dat we hem in Moermansk bellen. Hoe de nucleaire bases in de regio er momenteel aan toe zijn? ,,Het antwoord op die vraag is veel te complex en zou veel te lang gaan duren”, bromt hij. ,,Het is er zeker niet beter op geworden. Het enige positieve is dat de mensen hier nu beter geïnformeerd zijn.” Of dat ook wat helpt is een tweede.
Enkele dagen later excuseert Nikitin zich. Hij had net van autoriteiten te horen gekregen dat een delegatie van het Europees parlement bepaalde voormalig militaire plaatsen niet mag bezoeken. Ondanks eerder gemaakte afspraken. En hij had zich kwaad gemaakt. Vandaar.
Ook al heeft de hele wereld al jaren weet van de bijzonder zorgwekkende conditie van veel Russische nucleaire kerkhoven, de autoriteiten hebben regelmatig nog oprispingen van spionitis paranoica en kunnen op de minst verwachte ogenblikken bureaucratische hindernissen opwerpen. Om het mild uit te drukken: het is niet de eerste keer dat Nikitin botst met de Russische overheid. Hij voerde jarenlang een ongelijke juridische strijd om uit de klauwen van de geheime dienst FSB (voorheen KGB) te blijven. Met name FSB-topman Viktor Tsjerkesov, de adjunct van Poetin toen die nog FSB-directeur was, maakte Nikitin het leven zuur.
Na de publicatie van zijn rapport De Russische Noordelijke Vloot, een bron van radioactieve vervuiling via de Noorse milieuorganisatie Bellona, verdween hij op 6 februari 1996 achter de tralies. De FSB beschuldigde hem van hoogverraad en spionage wegens het openbaar maken van geheime militaire informatie. Daar stond de doodstraf op. Al snel trok zijn zaak internationaal de aandacht en adopteerde Amnesty International hem als politiek gevangene.
Nikitin was tussen 1976 en 1985 officier bij de Noordelijke Vloot, de belangrijkste van de vier vloten van de Sovjet-Unie. Hij diende de laatste jaren als hoofdtechnicus op een met atoomenergie aangedreven duikboot. Na 1985 studeerde hij verder aan de Marine-academie in Moskou en ging werken voor de veiligheidsinspectie van reactoren, die ressorteert onder het ministerie van Defensie. De nucleair specialist zwaaide in 1992 af als kapitein. Al die jaren had hij toegang gehad tot de geheimste militaire gegevens over de nucleaire vloot, legerbases en allerlei andere tactische informatie.
open de pdf om het volledige artikel te lezen
Nu duidelijk is dat de biobrandstoffensector afstevent op een fiasco, is volgens GROEN! het moment gekomen om eens opnieuw na te denken. In plaats van ongestoord onze wagens vol te tanken met ‘bio’ als excuus, kunnen we beter volop te gaan voor groene stroom.
Alle politici en gevestigde partijen zijn uitgesproken voor groene economie. Tot het tijd wordt om iets te doen. Het fiasco van de biobrandstoffen in Vlaanderen is tekenend. Het is de ultieme afgang na jaren van aankondigingsbeleid door verschillende ministers en partijen. Er werden veel beloftes gedaan, terwijl er onvoldoende duidelijkheid was over de reële milieu-effecten. De overheid motiveerde een hele rits bedrijven om fors te investeren in nieuwe ecotechnologieën. Hele fabrieken werden gebouwd, nieuwe productieketens werden opgestart. Met Gent Bio-Energy Valley kwam er zelfs een cluster van bedrijven. Veel van die ondernemingen worden nu bedreigd.
klik hier om het hele artikel te lezen




* Lees het meest recente interview met Bart Staes uit Knack:Â klik hier om de pdf te openen
*
Popularity: 3% [?]
Het was voor mezelf en velen van jullie heel erg spannend. Uiteindelijk haalde ik de negende Vlaamse zetel op dertien. De tiende was voor Ivo Belet van CD&V, de elfde voor Derk-Jan Eppink (LDD), de twaalfde voor Dirk Sterckx (Open VLD) en de dertiende voor Said Al Khadraoui van SP.A.




